PlaceOnLine.pl - ZUS | podatki | prawo pracy

Nie, roszczenie pracownika nie jest zasadne.

Zasady przewidziane dla zwolnień grupowych stosuje się także w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron (art. 10 ustawy). Jednak, aby można było zastosować te przepisy, należy udowodnić, że jedynym powodem wypowiedzenia umowy o pracę były przyczyny leżące wyłącznie po stronie pracodawcy.

Powołany art. 10 stosuje się, gdy zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników niż limity dla zwolnień grupowych. Limity te to przypomnijmy:

1) 10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników,

2) 10% pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników,

3) 30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 lub więcej pracowników.

Jeżeli pracownik może się powołać na art. 10 ustawy, to stosuje się wobec niego także art. 8 tej ustawy. Z kolei ten przepis stanowi, że pracownikowi, w związku z rozwiązaniem stosunku pracy w ramach grupowego zwolnienia, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości:

1) 1-miesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 2 lata;

2) 2-miesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy od 2 do 8 lat;

3) 3-miesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy ponad 8 lat.

Dlaczego roszczenie pracownika nie jest uzasadnione?

Nieprzyjęcie przez pracownika warunków pracy w związku z remontem sklepu, magazynu, likwidacją filii zazwyczaj nie jest jedynym powodem wypowiedzenia umowy o pracę z przyczyn leżących wyłącznie po stronie pracodawcy. Często tylko na pierwszy rzut oka to jedyna przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę. Tak wynika np. z wyroku Sądu Najwyższego z 12 sierpnia 2009 r. (sygn. akt II PK 38/09). SN stwierdził, że remont zakładu pracy i potrzeba zapewnienia obsługi klientów w innej miejscowości stanowi uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia zmieniającego. Zaproponowane warunki nie noszą znamion szykany i nie są na tyle niedogodne, że nie było prawdopodobne ich przyjęcie. Mają też charakter czasowy. Dlatego pracownik nie ma prawa do odprawy z tytułu zwolnień grupowych.

Wyroku SN z 12 sierpnia 2009 r. nie należy odczytywać w ten sposób, że zawsze odmowa przyjęcia nowych warunków pracy albo płacy jest współprzyczyną wypowiedzenia umowy o pracę. SN już w wyroku z 16 listopada 2000 r., (sygn. akt I PKN 79/00) rozstrzygnął, że rozwiązanie stosunku pracy wskutek wypowiedzenia warunków płacy, które prowadziłoby do radykalnego obniżenia wynagrodzenia pracownika może być uznane za dokonane wyłącznie z przyczyn dotyczących pracodawcy i uzasadniać roszczenie o odprawę pieniężną.

Podstawa prawna

• Art. 10 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. nr 90, poz. 844 ze zm.); w tekście: ustawa.
• Art. 42 Kodeksu pracy.
• Wyrok SN z 12 sierpnia 2009 r. (sygn. akt II PK 38/09).

Tomasz Król
współpracownik kancelarii welsyng.pl