PlaceOnLine.pl - ZUS | podatki | prawo pracy

Tak, te działania były prawidłowe.

Przepisy Kodeksu pracy nie zabraniają ponownego zatrudniania pracownika, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na emeryturę. Nawiązanie kolejnego stosunku pracy może nastąpić już pierwszego dnia po ustaniu poprzedniego zatrudnienia. Jednocześnie strony mają swobodę zarówno co do wymiaru zatrudnienia, stanowiska, na którym pracownik będzie zatrudniony, jak i określenia należnego mu wynagrodzenia.

Nowa umowa o pracę może te kwestie regulować w sposób odmienny od warunków obowiązujących w trakcie dotychczasowego zatrudnienia.

Prawidłowe było także wypłacenie pracownikowi odprawy emerytalnej, skoro dotychczasowy stosunek pracy rozwiązał się w związku z przejściem pracownika na emeryturę. Zgodnie bowiem z art. 92¹ § 1 kp pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości 1-miesięcznego wynagrodzenia.

Możesz wypłacić odprawę uzupełniającą – 2 wyroki Sądu Najwyższego

Należy jednak pamiętać, że jeśli dojdzie do ustania nowo nawiązanego stosunku pracy z pracownikiem emerytem, nie nabędzie miał ponownie prawa do odprawy emerytalnej. Wynika to z faktu, że w myśl art. 92¹ § 2 kp pracownik, który otrzymał odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa.

W swym orzecznictwie Sąd Najwyższy dopuszcza jednakże możliwość nabycia przez pracownika prawa do odprawy uzupełniającej. W wyroku z 2 października 1990 r. (sygn. akt I PR 285/90) stwierdził bowiem, że pracownikowi, który pobrał odprawę emerytalną, a następnie, w związku z ponownym zatrudnieniem i ponownym przejściem na emeryturę, uzyskał prawo do odprawy emerytalnej w wyższej wysokości, przysługuje odprawa uzupełniająca w wysokości różnicy między należną obecnie a pobraną uprzednio. Sąd Najwyższy podkreślił, że takie uzupełnienie nie jest sprzeczne z jednorazowym charakterem odprawy emerytalnej, gdyż stanowi tylko uzupełnienie odprawy poprzedniej ze względu na spełnienie warunku wymaganego dla otrzymania odprawy w wyższej wysokości.

Identyczne stanowisko zajął Sąd Najwyższy także w uchwale z 26 lipca 1991 r., sygn. akt I PZP 30/91; OSNCP 1992/3/44.

Powyższe stanowisko dotyczące prawa do odprawy uzupełniającej będzie miało oczywiście zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy przepisy branżowe lub wewnątrzzakładowe przewidują korzystniejsze aniżeli kodeksowe rozwiązania w zakresie wysokości odprawy emerytalnej, uzależniając ja od ogólnego lub zakładowego stażu pracy.

Przykład

W „Margo” sp. z o.o. w miejscowości X obowiązywał następujący regulamin wynagradzania: pracownikowi, z którym stosunek pracy ustał w związku z przejściem na emeryturę, przysługiwała odprawa emerytalna w wysokości:

• 1-miesięcznego wynagrodzenia, jeśli okres zatrudnienia w Spółce nie przekroczył 10 lat,
• 2-miesięcznego wynagrodzenia, jeśli okres zatrudnienia w Spółce nie przekroczył 20 lat,
• 3-miesięcznego wynagrodzenia, jeśli okres zatrudnienia wynosił więcej niż 20 lat.

W dniu 15 maja 2007 r. w związku z przejściem Adama B. na emeryturę strony rozwiązały łączący ich stosunek prac. W chwili ustania zatrudnienia Adam B. posiadał 8-letni staż pracy w Spółce „Margo”, wobec czego zakład pracy wypłacił mu odprawę emerytalną w wysokości 1 miesięcznego wynagrodzenia.

W dniu 15 stycznia 2008 r. Adam B. podjął ponowne zatrudnienie w Spółce „Margo” na podstawie umowy o pracę. Umowa o pracę rozwiązała się 31 stycznia 2010 r. Adam B. legitymował się wówczas łącznie ponad 10-letnim stażem pracy w Spółce, wobec czego Spółka wypłaciła na jego rzecz uzupełniającą odprawę w wysokości 1-miesięcznego wynagrodzenia.

Podstawa prawna