Skorzystaj z BEZPŁATNYCH porad ekspertów i znajdź rozwiązania trudnych i nietypowych przypadków rozliczeń z ZUS, wypełniania druków ZUS oraz naliczania wynagrodzeń. Będziesz je otrzymywać mailem co tydzień.

Pracodawca zatrudniający mniej niż 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, postanowienia o niewypłacaniu świadczenia urlopowego i nietworzeniu funduszu socjalnego podaje do wiadomości pracowników do końca stycznia każdego roku kalendarzowego, w sposób przyjęty u tego pracodawcy (art. 3 ust. 3a ustawy o ZFŚS).
Uwaga
Pracodawca zobowiązany do wydania regulaminu wynagradzania (tj. zatrudniający 20 pracowników w osobach, ale mniej niż 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty) uzgadnia zapisy o niewypłacaniu świadczenia urlopowego i nietworzeniu funduszu socjalnego w regulaminie wynagradzania z przedstawicielem pracowników (art. 3 ust. 3b w związku z art. 4 ust. 3 ustawy o ZFŚS). Brak zgody przedstawiciela pracowników na wprowadzenie takiego zapisu uniemożliwia dokonanie zmian w tym zakresie.
Zdaniem Państwowej Inspekcji Pracy świadczenie w tym roku kalendarzowym powinno nadal być wypłacane. Jednak Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że za takie opóźnienie grozi grzywna, ale pracodawca nie ma w tym przypadku obowiązku wypłaty świadczeń urlopowych (wyrok z 1 marca 2007 r., sygn. akt I OSK 814/06). Grzywnę nakłada sąd grodzki na wniosek inspektora pracy (art. 12 a ustawy o ZFŚS). Grzywna może wynieść od 1.000 zł do 30.000 zł, nie jest jednak powiedziane, że sąd tę grzywnę nałożyć musi.
W tej sytuacji wydaje się, że całkowita rezygnacja z wypłaty świadczenia urlopowego nie będzie dobrym wyjściem. Jednak przepisy nie wypowiadają się w kwestii terminu ustalenia wysokości świadczenia urlopowego. Art. 3 ust 3a dotyczy wyłącznie terminu powiadomienia o niewypłacaniu świadczenia urlopowego, zaś art. 4 ust. 3 ustawy o ZFŚS określa jedynie maksymalną wysokość tego świadczenia, milczy jednak w kwestii sposobu ustalenia niższej kwoty, jak również odnośnie terminu podania do wiadomości pracowników informacji o wysokości świadczenia.
Z tego wynika, że pracodawca, który do 31 stycznia danego roku nie zrezygnował z wypłacania świadczeń urlopowych, może ustalić inną, niższą wysokość świadczenia urlopowego w późniejszym terminie, jednak pod warunkiem, że do dnia podjęcia decyzji nie zostało jeszcze wypłacone żadne świadczenie za dany rok kalendarzowy. Ponieważ w tej sprawie stan prawny nie jest jednoznaczny, w takiej sytuacji warto jednak zawrzeć pisemne porozumienie z pracownikami co do zmiany wysokości świadczenia urlopowego.
Od nowego roku kalendarzowego możecie natomiast całkowicie zrezygnować z wypłacania świadczeń urlopowych.
Podstawa prawna
Ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jedn.: Dz.U. z 1996 r. nr 70, poz. 335)