PlaceOnLine.pl - ZUS | podatki | prawo pracy

Decyzja ZUS przyznająca osobie ubezpieczonej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na wskazany okres nie wiąże sądu pracy co do tego, że niezdolność do pracy trwa przez cały okres, na który przyznano to świadczenie. Z decyzji ZUS wynika jedynie domniemanie niezdolności do pracy pracownika w tym okresie, które może zostać obalone. Nie można bowiem określić precyzyjnie terminu powrotu do zdrowia pracownika.

Jeżeli zatem przed upływem okresu, na który ZUS przyznał pracownikowi prawo do pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, odzyska on zdolność do pracy i zechce ją podjąć, pracodawca nie może rozwiązać z pracownikiem umowy o pracę bez wypowiedzenia na mocy art. 53 § 3 Kodeksu pracy.  Tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 17 lipca 2009 r. (sygn. akt  I PK 39/09).

Ponieważ nie da się przewidzieć, kiedy pracownik wróci do zdrowia i będzie mógł podjąć pracę, Sąd Najwyższy stwierdził, że nie można  z góry założyć, iż pracownik pobierający świadczenie rehabilitacyjne jest niezdolny do pracy. Ustalone przez ZUS prawo do świadczenia rehabilitacyjnego stwarza jedynie domniemanie niezdolności do pracy pracownika, ale o niej nie przesądza.

Stosownie do przepisu art. 53 Kodeksu pracy pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa:

• dłużej niż 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy,
• dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową,

Zgodnie z § 3 tego artykułu rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności.